De Drakenprins
schildering Isabelle Koehorst
Na honderd jaar wordt Doornroosje wakker en komt het hele paleis weer tot leven. Buiten in de tuin staat een vreemd wit paard, dat van een prins lijkt te zijn. Maar waar is die prins gebleven?
Het begin van een spannend avontuur. Vanaf 6 t/m 8 jaar, speelduur 45 minuten.
tekst en muziek Ron Vernout
Na honderd jaar
Met het stof nog op z'n jas,
beitel, boor en waterpas
pakt de timmerman
weer een hamer, een twee hop
slaat de spijker op zijn kop
zo recht als hij kan
Na honderd ja-a-a-a-a-ar.
.. honderd jaar
na honderd ja-a-a-a-a-ar.
mm.. honderd jaar
Met het spinrag in z'n baard,
legt de bakker op de taart
eindelijk een kers
hij denkt: "oh, wat een geluk
ik neem zelf het eerste stuk
smakelijk en vers"
Na honderd ja-a-a-a-a-ar.
.. honderd jaar
na honderd ja-a-a-a-a-ar.
mm.. honderd jaar
liggen poezen uit te rekken
hoor je zachtjes kranen lekken
vallen er weer brieven door de bus
zie je zoveel klokken lopen
moeten alle ramen open
gaan ook de verhalen verder dus..
Na honderd ja-a-a-a-a-ar.
.. honderd jaar
na honderd ja-a-a-a-a-ar.
mm.. honderd jaar
Na honderd ja-a-a-a-a-ar.
.. honderd jaar
na honderd ja-a-a-a-a-ar.
mm.. honderd jaar
In het bos bleef het paard af en toe even staan en ging dan verder. Het leek of hij op Doornroosje wachtte. Na een hele tijd stopte hij bij een oude vervallen schuur en hinnikte zachtjes. Hier was ze nog nooit geweest. De schuur had geen deur meer, Doornroosje ging naar binnen, het was er erg donker. Ze stootte bijna haar hoofd tegen een plank met roestige spijkers, die los hing. "Hallo, .. eh prins!", riep ze. Het bleef stil. Door een klein raam kwam een streepje licht. "Ik ben het, Doornroosje..van het paleis". Achterin de schuur klonk gekraak, geschuifel en er viel iets. Ze deed een stap achteruit, hield haar adem in en keek in de richting van waar de geluiden waren gekomen. In het beetje licht dat naar binnen viel stond nu iets of iemand. "Prins?.. " vroeg ze zacht.
(uit: De Drakenprins)